Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wakacje. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wakacje. Pokaż wszystkie posty
niedziela, 1 października 2017
poniedziałek, 21 sierpnia 2017
środa, 5 lipca 2017
Jest rok 2017
Uff, żyjemy. Nie piszemy, nie zaglądamy w internety ale jasno i wyraźnie żyjemy.
Życie planowo toczy się między nauką, szkołą, domem i pracą, od czasu do czasu umilając nam chwile wolnym weekendem, podróżą lub wypoczynkiem. Na pisanie o codzienności czwórki dzieci, wypełnionej w całości lekcjami, treningami i ćwiczeniami na instrumentach nie starcza mi wyobraźni. Zbyt mocno wczuwam się w rolę domowego belfra na co dzień. Wyniki są cudowne, lecz ilość pracy włożonej w solidne wykształcenie i wychowanie gromadki dzieciaków poraża.
Ale, ale! Jeśli uczyć się to na maksa a jeśli wypoczywać to bez limitu.
Dlatego tuż po rozdaniu (jakich!) świadectw, polecieliśmy w piątkę na szkolny obóz językowy do Hiszpanii. Na naukę języka i na odpoczynek. Pogoda zagranicą tradycyjnie [dla nas] się spsuła, ale na hiszpańskie temperatury liczymy za to nad polskim morzem ;)
Przesyłamy uściski dla Państwa zaglądających nadal w to miejsce. I obiecujemy opisać coś jeszcze w tym roku kalendarzowym :)
czwartek, 3 listopada 2016
Our summer movie (2016)
Proszę sobie usiąść wygodnie, bo film przydługawy; wyszło go blisko dwanaście minut. Wspomnienia czterech lipcowych tygodni na Bałtyckim wybrzeżu (Słowiński Park Narodowy, okolice Kołobrzegu, Dźwirzyno, Mielno, Woliński Park Narodowy i Wisełka) jeszcze świeże dzisiaj, za jakiś czas będą tylko odległym obrazem. I tak jak przed chwilą, gdy Gabryśka oglądając siebie samą na starym filmie westchnęła do mnie z rozżaleniem, że chciałaby znowu być taką fajną trzy i pół latką, tak ten film z perspektywy listopada roku 2019 odebrany zostanie zapewne jako "stare, dobre czasy". Ponad dziesięcioletnia Gabrysia znów będzie chciała mieć siedem i pół a ja... też o trzy mniej :)
Aby polepszyć jakość filmu, kliknij proszę w ikonę ustawień
poniedziałek, 17 października 2016
Kołobrzeg, ach ten Kołobrzeg...
Jakiś czas temu pożegnaliśmy się z Kołobrzegiem, do którego jeździliśmy rokrocznie na letnie wakacje. A jednak dzieci nie odpuściły. W zeszłym roku tak skutecznie walczyli o to, by w kolejne wakacje wrócić do znanego i lubianego kurortu, że w tym roku wśród czterech tygodni nadmorskich, dwa zarezerwowaliśmy ponownie w sprawdzonym pensjonacie w Kołobrzegu.
I co? Jak było? Było dobrze ale tłoczno. Było jeszcze więcej ludzi niż dwa, trzy lub cztery lata temu. Podobno ze względu na 500+ i poczucie względnego bezpieczeństwa w porównaniu do egzotycznych kurortów. Jakikolwiek był powód - tłoczno było naprawdę. O jeździe samochodem do centrum Kołobrzegu i zaparkowaniu tam w deszczowy dzień nie było mowy. Sznur samochodów, zero wolnego parkingu, jeździliśmy więc sporo komunikacją miejską i to był jeden z plusów pobytu w Kołobrzegu. Drugi to lody Kupiec, trzeci to przepyszne obiady w okolicy pensjonatu. Czy to dobre powody, by spędzić tam wakacje?
Ciągnie nas tam a jednocześnie męczy nadmiar wszystkiego. Szukaliśmy nowych miejsc, choć trudno znaleźć kawałek plaży, na którym jeszcze by nas nie było w ciągu ostatnich lat... Nie wiem, czy pojedziemy tam za rok. Po prostu odczucia mam ambiwalentne a mój głos to zaledwie jedna szósta decyzji ;)
Jedno miejsce, tyle emocji...
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)







































