Our summer movie (2016)

Proszę sobie usiąść wygodnie, bo film przydługawy; wyszło go blisko dwanaście minut. Wspomnienia czterech lipcowych tygodni na Bałtyckim wybrzeżu (Słowiński Park Narodowy, okolice Kołobrzegu, Dźwirzyno, Mielno, Woliński Park Narodowy i Wisełka) jeszcze świeże dzisiaj, za jakiś czas będą tylko odległym obrazem. I tak jak przed chwilą, gdy Gabryśka oglądając siebie samą na starym filmie westchnęła do mnie z rozżaleniem, że chciałaby znowu być taką fajną trzy i pół latką, tak ten film z perspektywy listopada roku 2019 odebrany zostanie zapewne jako "stare, dobre czasy". Ponad dziesięcioletnia Gabrysia znów będzie chciała mieć siedem i pół a ja... też o trzy mniej :)  

Aby polepszyć jakość filmu, kliknij proszę w ikonę ustawień w rogu odtwarzacza wideo i wybierz jakość HD 720p.

Kołobrzeg, ach ten Kołobrzeg...

 

 

 

Jakiś czas temu pożegnaliśmy się z Kołobrzegiem, do którego jeździliśmy rokrocznie na letnie wakacje. A jednak dzieci nie odpuściły. W zeszłym roku tak skutecznie walczyli o to, by w kolejne wakacje wrócić do znanego i lubianego kurortu, że w tym roku wśród czterech tygodni nadmorskich, dwa zarezerwowaliśmy ponownie w sprawdzonym pensjonacie w Kołobrzegu.

I co? Jak było? Było dobrze ale tłoczno. Było jeszcze więcej ludzi niż dwa, trzy lub cztery lata temu. Podobno ze względu na 500+ i poczucie względnego bezpieczeństwa w porównaniu do egzotycznych kurortów. Jakikolwiek był powód - tłoczno było naprawdę. O jeździe samochodem do centrum Kołobrzegu i zaparkowaniu tam w deszczowy dzień nie było mowy. Sznur samochodów, zero wolnego parkingu, jeździliśmy więc sporo komunikacją miejską i to był jeden z plusów pobytu w Kołobrzegu. Drugi to lody Kupiec, trzeci to przepyszne obiady w okolicy pensjonatu. Czy to dobre powody, by spędzić tam wakacje?

Ciągnie nas tam a jednocześnie męczy nadmiar wszystkiego. Szukaliśmy nowych miejsc, choć trudno znaleźć kawałek plaży, na którym jeszcze by nas nie było w ciągu ostatnich lat... Nie wiem, czy pojedziemy tam za rok. Po prostu odczucia mam ambiwalentne a mój głos to zaledwie jedna szósta decyzji ;)

Jedno miejsce, tyle emocji...

Life is good in Kraków

Temperatury prawdziwie letnie, udały się nam tegoroczne wakacje, prawda? Pamięta ktoś jeszcze majowe chłody? Śpimy do dziesiątej, za dnia siedzimy w basenie chłodząc się na zmianę w przyjemnie wyziębionym domu. Uwijam się z łopatą w ogrodzie, po trzech tygodniach wczasowania zarosło, zachwaściło i zbrzydło mi w chruśniaku. Postanowiłam co nieco poprzesadzać, pozmieniać, robota w sam raz na 35 stopni w cieniu... Litrami mieszam truskawkowe daiquiri, sprzątam, gotuję [mało], piorę nadal powyjazdowo i w sumie już przedwyjazdowo, a wieczorami uczę dzieci jeździć na dwóch kółkach. Boczne zostały w Kołobrzegu - brzmi oficjalna wersja.

Gabrysia po swojemu wzrusza ramionami na brak kółek, wsiada na rower i... jedzie, Karolina ćwiczy dwa dni i też jeździ, Filipa 'dokończyłam' wczoraj. Nagrody motywacyjne zebrane, wyjazd treningowy na Roztoczańskie ścieżki rowerowe zaplanowany, ja kręgosłupa nie czuję :)

Wrzucę za chwilę sześć rowerów na dach dwumetrowego samochodu [nie kocham swojego ciała za to, jak się rozrosło, kocham swoje ciało za to, jak jest matko.polko.dam.radę.podnieść.słonia silne i za to, jak dużo dzięki jego mocy mogę {muszę} bez niczyjej pomocy zrobić], spakuję od nowa rodzinę i w Polskę.

Ale dobre to życie, w którym moim największym zmartwieniem dnia jest czystość wody w baseniku i uzupełnienie zamrażarki w lody o smaku [dziś akurat] wanilii. Chwilo trwaj!